بدری پورطباخ، همردیف مسئولاول سازمان مجاهدین خلق، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران
بدری پورطباخ
همردیف مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران
سخنان بدری پورطباخ، همردیف مسئول اول سازمان مجاهدین خلق، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران:
با سلام بههمه دوستان و خواهران و برادران. با تبریک چهلمین سالگرد تأسیس شورا.
خواهر مریم بهطور خاص و دوستان همه صحبتها را کردند. من فقط میخواستم چند نکته در مورد پروسه برگزاری این کهکشان و مشکلات و موانعی که در این پروسه بر سر راهمان قرار داشت، برای شما بگویم. در واقع در هفتههای قبل از نوروز، با توجهبه اوجگیری کرونا، سؤال اساسی که باآن روبهرو بودیم این بود که «آیا امسال اصلاً امکان برگزاری کهکشان هست یا نه؟» آیا میتوانیم آن عظمتی را که درسالهای قبل داشتیم، دوباره ایجاد کرد؟ چنان جمعیتی؟!…. اقدامات فنیاش چه میشود؟ درعینحال ما با یک تناقضی روبهرو بودیم. از یکطرف شرایط سیاسی داخل و خارج، بسیار ویژه بود. دو قیام آبان و دیماه۹۸ را پشتسر خود داشتیم. انتخابات شکستخورده رژیم را داشتیم. … بحران اقتصادی رژیم وسط بود. از طرف دیگر، واقعیت این بود که کرونا دست و پای ما را بسته بود. اما رهنمود خواهر مریم بهما و بههمه بچهها دائما این بود که «کرونا نباید باعث شود که هیچکدام از تعهدات ما کم شود یا روی زمین بماند، برعکس تعهدات باید افزایش پیدا کنند. ازجمله این کهکشان باید بسا بزرگتر از کهکشانهای سالهای قبل باید برگزار شود». نمیدانم بیاد دارید یا نه؟ تابستان۹۷ (دو سال پیش) جلسهای داشتیم که در مورد «دادخواهی خون شهیدان» بود و ۴۰نقطه را بههم وصل کرده بودند. تکنسینی که برای کمک فنی گرفته بودیم و متخصص این کار بود بهما گفت که این بزرگترین برنامه آنلاینی است که ما تابهحال برگزار کردهایم و قبل از آن فقط ۱۲نقطه را بههم وصل کرده بودند. براساس همین تجربه ما از اسفند ۹۸ که ایام اوجگیری کرونا هم بود… شروع بهبرگزاری یک سریال کنفرانسهای آنلاین کردیم که مجموعاً ۲۵کنفرانس، اعم از کنفرانسهایی که درمورد مقابله با کرونا توسط پزشکان بود و چند کنفرانس کشوری و سراسری برگزار کردند. هرچند که اینها تجارب خوبی بود اما در مقایسه با کاری که در کهکشان داشتیم، زمین تا آسمان متفاوت بود. در ۳۰خرداد هم، (قبل از کهکشان) یک کنفرانس دو هزار نقطهای برگزار شد که البته خودش کار خیلی بزرگی بود. اما با کهکشان، خیلی کیفاً متفاوت بود. سؤال هم این بود که کنفرانسی که در دوهزار نقطه بود را چگونه باید ۱۵برابر میکردیم؟ مشکل هم البته فقط تکنیکی نبود. علاوه بر مشکل تکنیکی وصل همه این نقاط، لیستی از مشکلات و تضادها و چیزهای غیرممکنی از روز اول در مقابل برگزاری این مراسم بود که هر کدام، همهمان را بهناباوری برای خلق چنین پروژهای میرساند که من برخی از آنها را اشاره میکنم.
یک قلم بسیج هموطنانمان درشرایطی که امکان دیدارهای حضوری، تجمع دردفاتر، حتی برگزاری میز کتابها در هیچ نقطه دیگری وجود نداشت. آموزش نیروها بهواسطه کرونا تعطیل بود. برای حل مسأله ارتباطات، ما باید یک آموزش فشرده میداشتیم. دعوت شخصیتها، واردکردن آنها دراین ارتباط، آموزش فنی آنها… درحالیکه بسیاری از آنها سابقهای ازقبل نداشتند. واردکردن خبرنگاران در ارتباط با این کنفرانس، حل و فصل مسأله سخنرانیها با این تعداد از سخنران. چون فقط اگر توجه کرده باشید در ۱۷ژوئیه، (روز اول) ۶۰سخنران در برنامه بود و جمعاً در سه روز هم ۱۳۵سخنران بود. حل مسأله ترجمه هم یکی دیگر از معضلات بود. چون سیستم آنلاینی که داشت این کنفرانس را برقرار میکرد، جوابگوی بیش از ۴زبان برای ترجمه نبود. در حالی که ما میخواستیم به ۹زبان ترجمه داشتهباشیم و این یکی از مشکلات بود که کلی بچهها روی آن وقت گذاشتد. همزمان حل و فصل تجمعات درنقاط مرکزی پایتختها، درشهرهای مختلف، بود که با توجه بهمحدودیتهای کرونا باید انجام می شد. بزرگترینش در براندنبورگ بود که تصمیم بهبزرگ کردن تجمع برلین با توجه بهوضعیت کرونا و نداشتن اجازه تجمع، فقط ۴روز کاری قبل از این برنامه گرفته شد و مسألهاش حل شد. اما حالا با همه اینها، مسأله مهمتر، حل مسأله امنیتی این پروژه بزرگ بود. مسئولان مربوطه باید دوتا مسأله اساسی را پاسخ می دادند. یکی اینکه دشمن در میان این دهها هزار نفوذ نکند و بتوانیم از هویت ضدرژیم بودن افرادی که پایخط بودند مطمئن بشویم که البته این بسیار مشکل بود. ولی تجربه بسیار خوبی بود. دوم اینکه تدابیر لازم برای جلوگیری از هککردن، هک شدن سیستمها، توسط رژیم را باید مدنظر میداشتیم. برنامه اعلام شده بود، سیستمی که استفاده میشد، شناختهشده بود. هککردن توسط رژیم را هم که همهمان میدانیم. بنابرین باید مسئولان مربوطه از این موضوع حفاظت میکردند لذا طرحهای متعددی داشتند. طرح جایگزین برای هر قسمت آماده کرده بودند. خوشبختانه توانستند حملات متعدد رژیم را برای هک و نفوذ بهدرون این شبکه خنثی کنند که برخی ازآنها در اخبار آمده است. همچنین باید اضافه کنم روی همه این مشکلات درشرایط کرونا، حل و فصل هزینه پروژه هم که جای خود را داشت که باید تأمین میشد. امسال تأمین هزینه باتوجه بهمسأله کرونا بسیار مشکلتر از سالهای قبل بود… علاوه بر آن کسانی هم که کمک میکردند، آنها هم بهخاطر کرونا، کارشان تعطیل شده بود و یا از رونق افتاده بود، بههمین خاطر درواقع باید بگویم در این پروژه، این مستمر کار جاری مسئولان شده بود که تلاش میکردند، پرداختها را قسطی کنند و بهطور خاص هم که با قرض کردن، پیش رفت.
درواقع فکر بههر کدام از این موانع، برای منصرف کردن همه دستاندرکاران پروژه کافی بود. جالب است که بهشرکتهایی هم که مراجعه میکردیم، درهر ملاقات، بدون شکاف، جوابشان منفی بود. بهطور خاص هم تأکیدشان این بود که در ژوئیه عملی نیست! بهسپتامبر یا اکتبر موکول کنید! یا کسانی که باید بهلحاظ فنی دربرنامه حضور داشتند، حاضر بهسفر نبودند. اما درواقع با رهنمودهای خواهر مریم، خواهران و برادرانی که دستاندرکار کهکشان بودند، بیشکاف، متعهد شدند که این ناممکن را ممکن کنند و کهکشانی بالاتر از سالهای قبل خلق شود. درواقع من چندجا گفتم «نبودی» را به «بود» تبدیل کردند. هم باید نشان می دادیم که مغلوب کرونا نشدهایم. هم باید بهمردممان و جوانان نشان می دادیم که درست برعکس آنچه که خامنهای و روحانی میخواهند که کرونا را بهفرصتی برای بقای خود تبدیل کنند، ما باید جنایات رژیم در کرونا را بهانگیزه مضاعفی برای سرنگونی رژیم تبدیل کنیم. این روح و جوهر پیام خواهر مریم برای این پروژه بود.
بنابراین صدها کمیته برای پیشبرد این پروژه تشکیل شد. کمیتههای مختلف فنی، نیرویی، کشورها، کمیتههای سیاسی، کمیتههای مطبوعاتی، شبکههای اجتماعی و اینترنت، کمیتههای امنیتی، مالی، اداری، ایجاد ساخت و سازهای جدید برای نمایشگاهها و ارائه برنامهها، برپا کردن سالن برنامه و غیره. در این میان باید بگویم که البته اصلیترین کار، کمیته فنی بود. فنی یعنی وصل ارتباطات ۳۰هزار نقطه بههمدیگر بود. آنها شبانهروزی نشست و ملاقات داشتند. پاسخهای اولیه هم همه ناامید کننده بود. اما عزم و اراده خواهران و برادران خودمان، شرکتهای متخصص را نیز وادار به پوستهشکنی کرد. فرمول وصل ارتباطات را با برنامهنویسی جدید طراحی کردند و تازه باید این طرح در عمل بهاجرا در میآمد. و بعد ازآن هم که مانورهای پیدرپی. بعد از آنهم که اجرایی کردن پروژه بود. صدها کلاس جمعی، هزاران کلاس تکی گذاشته شد تا انبوه جمعیت آماده شوند. تازه اختلاف ساعت بین قارهها هم که بود که جای خودش را داشت. چون وقتی ما برنامه داشتیم، در استرالیا نیمهشب بود، کالیفرنیا ساعت ۶صبح بود و غیره که خوشبختانه همه این تضادها را حل و شرکت کردند.
گفتنیها خیلی زیاد است. می دانم که طولانی صحبت کردم. فقط یک اشاره کوچکی هم به بازتابهای این کهکشان در داخل کشور میکنم که خودش نشاندهنده پیروزی و تاثیرگذاری برنامه بود که از همان ساعت اول برنامه، جریان فعالی از درودها و تبریکات و تشکرات از داخل کشور، از کانونهای شورشی، از هواداران، از خانوادهها، از مردم معمولی میرسید که واقعاً شگفتانگیز بود. و البته باید بگویم که بیجهت نیست که داد و فغان رژیم و اعوان و انصارش اینچنین بلند شده است. در یککلام برادر مسعود زیبا گفتند که کهکشان ۹۹ و درخشش آن در ۳۰هزار نقطه، برق از سر دشمن میپراند و قاطبه عمله و اکره را دچار وحشت و جنون ادواری میکند.
و البته روشن است که هرچه رژیم و عواملش بیشتر بهما حمله میکنند، هرچه بیشتر لوش و لجنهای درونی خودشان را روی سر ما میریزند، معلوم میشود که رژیم ضربه بیشتری از مقاومت دریافت کرده است و این عزم ما را جزمتر میکند. چون تکتک مجاهدین و اعضای مقاومت، این مسیر را آگاهانه انتخاب کردهاند و بهاین جنگ بیا بیا میگویند. در این کهکشان در واقع می توانم بگویم که نبرد بین «جبهه آزادی» و «جبهه استبداد» بهاوج خود رسید و چه خوب که ماهیتها هرچه بیشتر افشا شد. و این نشانه پیشرفت و ارتقای مبارزه مردم ایران برای آزادی است و بهنظر میرسد که آخوندها خودشان قبل از همه، چشمانداز سقوطشان را نزدیک میبینند.
درپایان متأسفم که نمیتوانم، تکتک اسم ببرم. ولی از همه دوستانی که برای برگزاری این کهکشان زحمت کشیدند، تشکر میکنم. این کهکشان برآمده از یک کارجمعی بزرگ مقاومت و مجاهدین بود و بهطور خاص میخواستم از مسئول اول سازمان، خواهر عزیزم، زهرا مریخی که تمام قوا در پیشبرد کهکشان تلاش کردند تشکر کنم
بازهم متشکرم و البته درخواست از همه دوستان و اشرفنشانها برای ادامه کارزارهای بعدی. ببخشید که طولانی شد.
بدری پورطباخ، همردیف مسئولاول سازمان مجاهدین خلق، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران
درهمین رابطه بخوانید:
سخنرانی مریم رجوی دراجلاس شورای ملی مقاومت، جایگزین دمکراتیک و راه حل برای آینده ایران
سخنان دکتر منوچهر هزارخانی دراجلاس چهلمینسالروز تأسیس شورای ملی مقاومت ایران
پهلوان مسلم اسکندرفیلابی دراجلاس شورای ملی مقاومت درآغاز چهلمین سال تأسیس
مهندس هوشنگ رجوی دراجلاس شورای ملی مقاومت، درآغاز چهلمین سال تأسیس
ابراهیم مازندرانی، مسئول کمیسیون اصناف شورای ملی مقاومت ایران، دراجلاس آغاز چهلمین سال تأسیس
زینت میرهاشمی، سردبیر نشریه نبرد خلق، دراجلاس آغاز چهلمین سال تأسیس شورای ملی مقاومت ایران
عباس داوری مسئول کمیسیون کار شورای ملی مقاومت ایران، دراجلاس آغار چهلمین سال تأسیس شورا
سهیلا صادق، مسئول کمیسیون آموزش و پرورش شورای ملی مقاومت، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورا
عزیزالله پاکنژاد، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران
پرویز خزائی، نماینده شورای ملی مقاومت درکشورهای اسکاندیناوی، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورا
محمدعلی شیخی، مسئول کمیسیون دانشگاههای شورای ملی مقاومت، دراجلاس آغاز چهلمین سال تأسیس شورا
کاک باباشیخ حسینی، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران
اجلاس سهروزهٔ شورای ملی مقاومت ایران درآغاز چهلمینسال تأسیس شورا
سومیناجلاس گردهمایی ایران آزاد مریم رجوی: تروریسم جانمایه فاشیسم دینی است و هرگز از آن دست نمیکشد
مسعود رجوی ـ استراتژی قیام و سرنگونی
طرح شورای ملی مقاومت ایران برای «جبهه همبستگی ملّی برای سرنگونی استبداد مذهبی»
