پرویز خزائی، نماینده شورای ملی مقاومت درکشورهای اسکاندیناوی، دراجلاس آغاز چ

پرویز خزائی، نماینده شورای ملی مقاومت درکشورهای اسکاندیناوی، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورا

پرویز خزائی، نماینده شورای ملی مقاومت درکشورهای اسکاندیناوی، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورا

پرویز خزایی
نماینده شورا
در کشورهای اسکاندیناوی

سخنان پرویز خزائی، نماینده شورای ملی مقاومت درکشورهای اسکاندیناوی، دراجلاس آغاز چهلمین سالگرد تأسیس شورا:

من هم می‌خواستم درود بفرستم به سرکار خانم رجوی و به برادر ارجمندم مسعود عزیز که جایش خالی است ولی همه جا هست. و به تک تک اعضای شورای ملی مقاومت، به همه شان و به مهمانان عزیزتان وبه هواداران وپشتبیانان مقاومت و به قول انگلیسی ها «last but not the least»
من در سخنان کوتاهم، اول می‌خواستم تبریک بگویم برای همین سالگردها، همین مناسبت‌های تاریخی، تشکیل شورا و عملیات فروغ جاویدان وسی تیر وتمام این افتخارات تاریخی که به همت افرادی از مصدق، از ستارخان وباقرخان تا به‌امروز تارجوی ها و تا مجاهدین و مبارزین نصیب ملت ایران شده است.

راجع به این گردهمایی من خواستم کوتاه بگویم که به نظر من ما هیچوقت من دراین چهل سالی که من درخدمت شما بودم چنین اقبالی چه از نظر داخلی ورساندن پیام به کانونها ی شورشی، چه از صحنه تشکیلات مقاومت بین‌المللی و بازتاب و رساندن پیام به جامعه جهانی، من چنین سابقه‌ای را نمی‌دانم؛ حتی اگر دوستانی می‌توانند مرا راهنمایی کنند.
خانم رجوی این همان ثمره اون ۵عنصر مقدسی است که هر مقاومت وجنبش درتاریخ باید داشته باشد وبه حق این مقاومت دربالاترین سطح آنرا محکم واستوار و بی‌خدشه، دراین چهاردهه نه تنها حفاظت و حضانت کرده، بلکه به گمان من به اوج تحکیم واستواری رسانده است. آن ۵ عنصر یعنی
اول. عشق به آزادی وآرمان. َ
دوم. تشکیلات مستحکم. (بدون تشکیلات، هیچ جنبشی درتاریخ موفق نشده است. از انقلاب آمریکا تا همین امروز درهندوستان ودرجاهای دیگر)
سوم. رهبری صالح و کشتی‌بان.
چهارم. گرای درست.
وپنجم. پرداختن آخرین و بالاترین بها. که این مقاومت، بدون اینکه من بخواهم اغراق کنم، خانم رجوی! درتاریخ مقاومت‌های ایران از پرافتخارترین‎ها است.
شورای ملی مقاومت و اعضای آن، تمامی اعضای آن، که من به‌ ایشان علاقه دارم تک‌تکشان، بهای پایداری و ایستادگی برسر اصول را داده و می‌دهند. شورا و بخصوص مسئول آن، برادر ارجمندمان مسعود رجوی، دراین چهاردهه، برای حفظ اصولشان، نه تنها از منافع و وجهه و منافع و زندگی فردی و شخصی، بلکه دربسیاری اوقات از منافع کوتاه مدت سیاسی و سازمانی گذشته‌اند. اما سر اصول سیاسی سرسخت و سازش ناپذیر بوده‌اند و به‌کسی باج نداده‌اند. من شاهد تاریخی‌اش هستم. از پنجاه سال پیش تا الآن که دردانشکده حقوق بودم. درمورد افشای جنگ طلبی رژیم و فراخوان صلح با تمام قوا ایستادند و به همین خاطر با رئیس‌جمهور سابق رژیم خداحافظی کردند ولی هیچگاه حاضر نشدند مذاکره‌جویی بارژیم را تحمل کنند و حاضر نشدند خاتمی‌گرایی با چشمک وچراغی به این باند و آن باند رژیم را بپذیرند.
آقای رجوی برسر استقلال وتمامیت ارضی ایران، کوتاه نیامد و عذر کسانی را که چشم به درون رژیم داشتند خواستند. تصفیه صفوف مقاومت از این نوع افراد، باعث تقویت وانسجام و پایداری آن بوده است. این یک واقعیت تاریخی است. مقاومت جایی برای دکان دونبش نیست که یک نبش آن در مقاومت و نبش دیگرش رو به رژیم باشد. کسانی‌هم که از صفوف مقاومت و شورا به این دلایل تصفیه شده یا رفته‌اند، به‌خاطر منافع مالی و دنیوی درخدمت رژیم رفته و رو در روی مقاومت قرارگرفتند به سرنوشت بدی دچارشدند، داریم به‌عیان می‌بینیم. حالا اگر این‌ها مدعی می‌شوند که به‌خاطر انتقاد به مجاهدین از شورا بریده‌اند معلوم نیست که چگونه سرازدستگاه رژیم درآورده‌اند؟ وقتی کسی از مقاومتی می برد و دور می‌شود، انگاری چیزی فقط مختص این مقاومت سرفراز است. حاشیه نشینان ورشکسته به تقصیر آنرا در بوق می‌کنند. درحالیکه خانم رجوی! خودشان چهل سال است که مستمر گروه و هسته و سازمان ومحفل به نام‌های مختلف درست می‌کنند که همه درفضا محوشده وبه‌دنیا نیامده، سقط جنین می‌شوند. انگاری که تشکیل یک مقاومت تاریخی مثل بازکردن یک مغازه است که بگوییم به‌نام دیگر، درخیابان دیگر، که پارکینگ بهتری دارد، که آدم‌های بیشتری از آن رد می‌شوند، از نو باز کنیم. یک مقاومت تاریخی درطول زمان تشکیل و اعتلا و تحکیم پیدا می‌کند و از دل تاریخ ثبت و ضبط می‌شود.
خانم رجوی! من به‌عنوان یک اومانیست، به‌عنوان یک آدمی که مذهبی نیستم، به‌عنوان یک سوسیالیست، سوسیال دمکرات، می‌گویم خط کشی تاریخی همانطورکه بنیان‌گذاران مجاهدین خلق گفتند، ازمیان «بی‌خدا» و «باخدا» نمی‌گذرد. از بین استثمارگر و استثمارشده می‌گذرد. این حرفی است که درتاریخ قرون وسطی مجبور نشوند که دین مسیح‌شان را عوض کنند. مارتین لوتر، نمیدانم «کالوین»، اینها که مجبور نشدند بروند بگویند ما مسیح را قبول نداریم، مثل همین چیزهایی که این احمق‌ها نشسته‌اند می‌خواهند به‌جنگ بااسلام بروند. اتقافا آنها به‌نام دین خودشان، بهترین رفرم را کردند و من فکر می‌کنم که سرآمد همه این رفرم‌ها دردین اسلام، مجاهدین خلق هستند. من به‌عنوان یک آدم لائیک و اومانیست می‌گویم دین یک مسئله فلسفی است که هزارها صحبت می‌شود درباره آن کرد.
خانم رجوی! من ازهمان دانشکده حقوق و علوم سیاسی، توسط یک هم‌کلاسی، پیوسته درجریان اخبار تأسیس سازمان شما قرارگرفته‌ام. الان نیز نزدیک به چهاردهه است افتخار این را دارم که ازنزدیک با سازمان مجاهدین و با شورا کار می‌کنم. حتی حالا دیگر باید بگویم نیم قرن دارد ازآن میگذرد، حتی دوسال درسفارت ایران که آنرا دراختیار مقاومت گذاشتم. این برای من یک وظیفه وجدانی، وانسانی و میهنی بود. اجازه بدهید من دراینجا برای ثبت درسینه تاریخ به مسعود رجوی و رئیس جمهور این مقاومت تعهد بدهم تا زنده هستم درراستای اهداف والای این مقاومت از هیچ تلاش وکوششی دریغ نکنم وبرای هرمأموریتی ازسوی این مقاومت سرفراز، برای پیشبرد امر سرنگونی فاشیسم خمینی آماده‌ام.
درپایان بگذارید بعنوان یک شعار ملی و میهنی «حاضر!» «حاضر!» را به یاران مجاهدم با قدرت وبا لهجه فارسی می‌گویند… البته من لهجه‌های انگلیسی، فرانسوی، عربی، ایتالیایی، آلمانی‌اشان را هم شنیده‌ام. من هم به لهجه لری بگویم، «هیسم حاضرمو!»… «هیسم حاضرمو!»… «هیسم حاضرمو!».
صحبت خانم مریم رجوی پس‌از سخنان آقای خزائی:
آقای خزائی حتما الآن لرها خیلی خوششان می‌آید که شما آخرش بالاخره لری صحبت کردید. با تشکر.