مجاهدکبیر حمید اسدیان به جاوادنه فروغها پیوست
درگذشت دریغ انگیر شاعر و نویسنده مجاهد خلق حمید اسدیان
مجاهد کبیر حمید اسدیان (کاظم مصطفوی) شاعر و نویسنده مجاهد خلق، زندانی سیاسی زمان شاه و عضو شورای ملی مقاومت ایران پس از ۵۰سال پیکار آزادی در برابر دو دیکتاتوری شاه و شیخ ، روز یکشنبه ۲۳آذر۹۹ پس از سه هفته نبرد سخت و سنگین با کرونا، مضافاً بر برخی بیماریهای زمینه ای، در بیمارستان در آلبانی درگذشت و به همرزمان صدیق و شهیدش درکهکشان جاودانهفروغها پیوست.
از حمید اسدیان که به عنوان یک کادر مسئول مجاهدین همواره مسئولیتهای زیادی در زمینه های مختلف برعهده داشت، انبوهی مقالات و کتاب شعر و قصه و تحقیقات مستند در باره قتل عام و زندانها و شکنجههای رژیم برجا مانده که بیانگر اندیشه انقلابی و شور و عشق سرکش او به آزادی مردم و میهن، و گویای رزمندگی و پرکاری خستگی ناپذیر اوست.او همچنین دارای تألیفات، کتابها و مقالات و مصاحبه های منتشر ناشده متعددی به ویژه با زندانیان در مورد زندانهاو شکنجه گاهها و قتل عام و نیز خاطرات زندان خودش در زمان شاه میباشد.
در تدوین نخستین کتاب در مورد قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ که از سوی سازمان مجاهدین خلق ایران با اسامی و مشخصات ۳۲۱۰ مجاهد سر به دار در سال ۱۳۷۸ منتشر شد، حمید اسدیان بیشترین سهم را داشت.
حمید از نوجوانی به فعالیتهای فرهنگی و مبارزاتی روی آورد و در سال۱۳۴۹ وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد. یک سال بعد، هنگامیکه مبارزه مسلحانه علیه دیکتاتوری شاه گسترش یافت، حمید به طور خودانگیخته راهی فلسطین شد، اما در دبی دستگیر و در فروردین۱۳۵۱ در ایران تحویل ساواک دیکتاتوری شاه شد. او را به کمیته مشترک ضدخرابکاری بردند. او در دادگاه اول به ۱۰سال حبس و در دادگاه تجدیدنظر به ۵ سال محکوم شد. او نهایتاً در اوایل سال۱۳۵۶ از زندان اوین آزاد گردید.
حمید در تابستان۱۳۵۱ به زندان قصر رفت و در آنجا با مجاهدین آشنا شد و مسیر زندگی انقلابی و مجاهدی خود را در آشنایی و پیوندی گسستناپذیر با مسعود رجوی انتخاب کرد. او سالها بعد در مقالهیی نوشت: «دل بهچیزی سپردم که بزرگترین برد زندگیم بوده است».
حمید اسدیان ۵ سال زندان خود را در تشکیلات مجاهدین در زندانهای قصر، اوین و قزلحصار و مجدداً اوین سپری کرد. در فروردین ۱۳۵۶ که محکومیتش تمام شد، با کولهباری از آموختههایش بهویژه در مورد کودتای اپورتونیستهای چپنما، زندان را ترک کرد و بهیاران مجاهد در بیرون زندان پیوست و همراه با آنان در دوران پرالتهاب و حساس انقلاب ضدسلطنتی، مسئولیتهای مختلفی بر عهده گرفت.
او از اولین روزهای انتشار مجاهد در تابستان۱۳۵۸، در هیأت تحریریه نشریه مجاهد نقش برجستهیی در افشای ماهیت و عملکرد ارتجاع حاکم داشت. در آستانه ۳۰خرداد ۱۳۶۰ و هنگامی که خمینی برای محو آخرین قطرات باقیمانده از آزادی ناشی از انقلاب ضد سلطنتی خیز برداشته بود، در بخش محلات و فرماندهی میلیشیا در این بخش، اداره چندین واحد را بهعهده گرفت.
در سال۱۳۶۱بهمنطقه مرزی اعزام شد و پس از مدتی بهترکیه منتقل گردید.در چند ماهی که در استانبول بود، فرصت را غنیمت شمرد و در کنار مسئولیتهایی که بهعهده داشت، بهجمعآوری خاطرات مجاهدین از صحنههای نبرد با پاسداران وحشی و حماسههایی که قهرمانان مجاهد خلق در نبردهای نابرابر در برابر دژخیمان خمینی رقمزده بودند، پرداخت و بهسرعت مجموعه ارزشمندی را بهنام «حماسههای مجاهد خلق، لحظههای انقلاب» گردآوری کرد که بیش از ۱۰جلد کتاب را شامل میشود. در سالهای بعد شماری از این حماسهها با نام همین مجموعه ارزشمند «حماسههای مجاهد خلق، لحظههای انقلاب» در نشریات مجاهد چاپ شد.
خانم مریم رجوی «فقدان دردناک شاعر و نویسنده دادخواه قتلعام شدگان، مجاهد کبیر حمید اسدیان» را تسلیت گفت و افزود : فقدان دریغانگیز او را بهمسعود، به اعضای شورای ملی مقاومت و همه مجاهدین، بهاعضای خانواده و بستگان و مردم شهر زادگاهش همدان و بهجامعه نویسندگان و شاعران میهنی و انقلابی ایران تسلیت میگویم.
خانم رجوی هم چنین گفت: حمید اسدیان از آن رزمندگان عاشقی بود که قلم را چون سلاحی پرقدرت بهیاری گرفت و هر گاه مثل فردای ۳۰خرداد سال۶۰، یا فروغ جاویدان، نبردی رو در رو با رژیم شعلهور شد، جان خود را در طبق اخلاص گذاشت و بهمیدان رزم شتافت. متفکری گرانقدر و نویسندهیی پرتوان بود، اما قبل از هرچیز نویسنده دردهای یک خلق سرکوب شده بود؛ نویسنده رنجهای شکنجهشدگان، نویسنده دادخواه شهیدان و قتلعام شدگان.
عشق او به مسعود که ناشی از صفای روح و انگیزههای والای انقلابی و مجاهدی او بود، در تک تک کلمات، آثار و اشعارش موج میزد و همواره همه را تحتتأثیر قرار می داد.
برترین سلاح او اما صدق و پاکبازیش بود؛ بیآلایش و افتاده و فروتن که پیوسته راه و رسم یک انسان والا و مجاهد بودن و مجاهد زیستن را تعلیم میداد.
حمید اسدیان چشم از این جهان فرو بست. اما با فضیلتهای ستودنیاش، هم چنان بینا و شنوا و زنده و سرشار در میان مجاهدین است.
مجاهدکبیر حمید اسدیان به جاوادنه فروغها پیوست
درهمین رابطه بخوانید:
