قیام مردم کازرون
ایران بی‌تاب و پر‌تلاطم به کمتر از جاروکردن ملاها تن نخواهد داد! ۱۱۲سال پس از انقلاب مشروطه، به‌نظر می‌رسد تاریخ درهای خود را به روی مردم ایران برای آزادی گشوده است. قیام ایران که از اولین ساعتهای بعدازظهر پنجشنبه ۷دیماه ۱۳۹۶ در شهر مشهد آغاز شد، هم‌چنان سیر صعودی را پیموده است.
آن روز، دومین شهر پرجمعیت ایران قیام کرد و نیشابور و کاشمرد و شهر دیگر خراسان رضوی هم همزمان به آن پیوستند. آتش زیر خاکستر سرانجام از جایی که آخوندها فکرش را هم نمی‌کردند، شعله کشید و بیرون زد و به‌سرعت برق و باد سراسر ایران را درنوردید. این بغض فروخفته ۳۹ساله مردم ایران بود که اکنون در پیوند با مقاومت سازمان‌یافته، هم‌چون گدازه‌های آتشفشان به‌سرعت ۱۴۲شهر را درنوردید. جهانگیری، معاون‌اول رئیس‌جمهور رژیم بعداً در مورد وضعیت انفجاری جامعه گفت: «مثل اتاق باروتی است که جرقه‌ای برای یک اتفاق زده شود… جرقه هم گاهی ممکن است یک تلاطم باشد[i]». با این همه، وقتی قیام قهرمانانه دیماه با انبوه دستگیریها و خون جوشان جوانان رشیدش، دمی آرام گرفت تا نفسی تازه کند، بسیاری گفتند این طغیانی بود که ناگهان سرزد ولی دیگر خاموش شد. این توهم، در خوش‌بینانه‌ترین قضاوت، از فقدان یک درک واقعی از شرایط کنونی ایران، موقعیت لرزان رژیم و نقش مقاومت در راستای سرنگونی رژیم ناشی می‌شد. مریم رجوی در کنفرانس مطبوعاتی پاریس در ۹تیرماه ۹۷ گفت: «قیام مردم ایران با کمک کانونهای شورشی که توسط مجاهدین خلق در سراسر کشور تشکیل شده، با موفقیت به‌پیش می‌رود». او افزود: «صفحه‌یی در ایران ورق خورده و رژیم قدرت جلوگیری از استمرار و گسترش قیامی را که از ۶ماه پیش شروع شده ندارد. اوضاع به قبل برنمی‌گردد».[ii] مریم رجوی همچنین در سخنرانی‌اش در همایش سالانه ایرانیان در ویلپنت(۹تیر ۱۳۹۷)، آغاز نقشه‌مسیر هزار اشرف و کانونهای شورشی در داخل ایران را به سال ۱۳۹۲ عطف کرد که مسعود رجوی آن را، پس از گروگانگیری و قتل‌عام ۵۲مجاهد خلق در اشرف، اعلام کرد، تا سازمان رهبری‌کننده قیام، به مردم بپاخاسته متصل شود. وی افزود: «بر این اساس، کانون‌ها و شوراهای مقاومت ملی، نوک پیکان استراتژی قیام و سرنگونی در شهرهای بپاخاسته و شورشی هستند».[iii]
