سنای امریکا
بررسی چشمانداز تغییر در ایران
با شرکت سناتورهای ارشد از هر دو حزب
و شخصیتهای برجسته سیاسی
محکومیت توطئههای تروریستی رژیم علیه مقاومت
حمایت از قیام مردم ایران برای آزادی
و برنامه ده ماده ای مریم رجوی برای ایران آینده
روز پنجشنبه ۱۴ مارس، در آستانه عید نوروز، یک جلسه تحت عنوان حقوق بشر و دمکراسی در ایران در سالن مشهور جان کندی در سنای آمریکا برگزار شد. در این جلسه سناتورهای ارشد جین شهین عضو کمیته خارجی، کمیته قوای مسلح و کمیته تخصیص بودجه، و جان بوزمن، رئیس زیر کمیته بازسازی نظامی در کمیته تخصیص بودجه آمریکا و همچنین ژنرال جیمز جونز، اولین مشاور امنیت ملی دولت اوباما، سناتور جوزف لیبرمن، کاندیدای پیشین معاونت ریاست جمهوری، فرماندار تام ریج، اولین وزیر امنیت ملی آمریکا، و سفیر لینکلن بلومفیلد مدیر کل سابق وزارتخارجه آمریکا در امور سیاسی-نظامی شرکت و سخنرانی کردند.
سناتور جین شهین-عضو سنای امریکا:
«بسیار ممنون با تشکر از همه شما.
سال نو مبارک یا نوروز مبارک. عالی است که بتوانیم به شما در این جشن بپیوندیم. آنچه که این سال جدید به ما یادآوری میکند این است که اختلاف بین جامعه بین المللی و حکومت ایران یک درگیری بین مردم ما نیست. و من فکر میکنم مهم است که به یاد داشته باشیم که در اساسی ترین سطح ما همه به آزادی اعتقاد داریم، ما به حقوق بشر برای همه، از جمله زنان و دختران ایمان داریم، و ما به دولتی که به مردمش پاسخ میدهد و پاسخگو است اعتقاد داریم.
نوروز، همانطور که در سراسر جهان جشن گرفته میشود، ریشههای فرهنگی غنی ایران را نشان میدهد و به ما نشان میدهد که آینده ایران همیشه متعلق به مردم آن است. آینده ای که امیدوارم یک روز به زودی شامل ایرانی باشد که به حقوق همه مردم احترام میگذارد و به ثبات منطقه بصورت مثبتی کمک میکند. همانطور که میدانیم در حال حاضر، این برقرار نیست. و بهترین راه این است که ما بتوانیم از بسیاری از تلاشهایی که همه شما درگیر آن هستید حمایت کنیم. در نتیجه، از این فرصت برای سلام کردن، برای آرزوی نوروز مبارک برای همه استفاده می کنم. تشکر میکنم، و امیدوارم با موفقیت با تمام تلاشهایتان ادامه دهید. من پشت سرتان هستم متشکرم.»
جیمز جونز-مشاور امنیتی پیشین رئیس جمهور امریکا:
«با تشکر از شما بخاطر دعوت محبت آمیزتان از من که امروز با شما باشم.
در طول سالیان، من از داشتن این امتیاز برخوردارم که با اعضای جامعه ایرانی امریکایی صحبت کنم که دوستیشان را محترم میشمرم و به اهدافشان احترام میگذارم و کاملا از آن حمایت میکنم.
امروز، مثل سال ۲۰۱۰ وقتی که سمت خود را به عنوان مشاور امنیت ملی ترک کردم، رژیم ایران، به نظر من، خطرناکترین تهدید نوع بشر برای صلح و ثبات است.
همه شما به خوبی این نامگذاری نحس را میدانید.
این رژیمی است که پشت سر هم حقوق بشر، قطعنامههای شورای امنیت، و قوانین بین المللی را نقض میکند.
این رژیمی است که تعهدات خود را با ایجاد اصطکاک بین المللی برای سخت تر گرفتن به مردم ایران زیر پا میگذارد و بی قانونی را در سرتاسر جهان تا آنجا که امکان دارد، ترغیب میکند.
و رژیم ایران دشمن اصلی دموکراسی و آزادسازی در سراسر خاورمیانه باقی مانده که در آن آینده ای بهتر برای میلیونها نفر در حال ظهور است.
ما شاهد جاه طلبیهای رژیم در مورد هژمونی منطقه ای در سوریه و یمن هستیم.
رژیم در یمن امیدوار است که جامعه خلیج فارس را در درگیریهای شیعه و سنی و در سوریه برای حفظ دولت وابسته به خود به عنوان پایگاه دائمی برای مشکلات منطقه ای و تروریسم بین المللی نگه دارد.
در میان مهمترین اهداف رژیم ایران، ایجاد یک پل زمینی از تهران به بیروت از طریق عراق و سوریه به عنوان سکویی برای گسترش ایدئولوژی افراطی با زور و ارعاب، از جمله حمایت نظامی و مالی از حزب الله و سایر سازمانهای تروریستی است.
دیدار روحانی از عراق در اوایل ماه جاری در تلاش مداوم رژیم ایران برای اعمال بیشتر خودش در سیاست و حکومت عراق را ببینید.
ایالات متحده، هماهنگ با دوستان و متحدانمان در منطقه،، قاطعانه باید، همه کارهای لازم را انجام دهد تا مانع تحقق این جاهطلبیهای ارضی شود.
من به عنوان یک مدافع قدیمی برای حفاظت و استقرار بشردوستانه مخالفان البته، خوشحالم که پناهندگان در نهایت به جایی دور از آسیب رژیم منتقل شدند.
با این حال، ما نباید خودمان را گول بزنیم. چالشی که آنها با آن مواجه هستند، به گذشته بر نمیگردد. استقرار آنها در آلبانی و سایر نقاط، موانع جدیدی را به همراه آورده است.
بگذارید روشن باشم. جامعه بین المللی از آلبانی عمیقا برای گشودن دستهایش برای استقرار آنها بسیار سپاسگزار است، اما رژیم ایران حضور خود را در آلبانی برای آسیب رساندن به این مخالفان که مایل به دیدن ایران آزاد هستند، افزایش داده است.
تقریبا یک سال پیش، مقامات آلبانی، یک توطئه برای منفجر کردن یک خودروی بمب گذاری شده در بیرون گردهمایی سال نو مخالفان ایرانی در نزدیکی تیرانا را خنثی کردند. مقامات آلبانی دو مظنون را دستگیر کردند. در دسامبر ۲۰۱۸، آلبانی سفیر رژیم ایران در این کشور و یک به اصطلاح «دیپلمات» دیگر را بخاطر دخالت آنها در طرحهای تروریستی در آلبانی، اخراج کرد.
و البته، رژیم تلاش خود را برای خاموش کردن ناراضیان ادامه میدهد، نه فقط در آلبانی، بلکه در سراسر جهان.
در ماه ژوئن گذشته، مقامات فرانسوی پرونده یک توطئه تروریستی علیه گردهمایی سالیانه اپوزیسیون ایران در پاریس را خنثی کردند. چند ماه بعد، مقامات مجری قانون ایالات متحده دو جاسوس رژیم ایران را بازداشت کردند که روی اعضای اپوزیسیون طرفدار دموکراسی در این کشور جاسوسی و اطلاعات جمع آوری میکردند.
علاوه بر این، دیپلماتها و عوامل رژیم در توطئههای تروریستی علیه مخالفین ایرانی در فرانسه، هلند و بلژیک دخالت داشتهاند. بنابراین، اینها فقط برخی از اقدامات رژیمی است که میداند که با مدرنیته ناسازگار است و از کسانی که چشمانداز و برنامه ای برای آینده بهتر دارند ترس دارد.
همانطور که میدانید، من افتخار میکنم که به عنوان بخشی از گروه بزرگی از رهبران غیر نظامی و نظامی ارشد ایالات متحده آمریکا بوده ام که از حقوق و رفاه آنها حمایت میکنند، و ما همچنان طرفداران آن هستیم.
و این شامل مشاور امنیت ملی رئیس جمهور، جان بولتون، است که در حمایت از اهداف ما ثابت قدم بوده است.
مردم ایران، که جانشان به لب رسیده، در آنچه وزیر امور خارجه پمپیو به عنوان “تظاهرات پایدار و محکم از سال ۱۹۷۹” نام برد، به خیابانها آمدند. رژیم هزاران نفر را زندانی کرد. چندین ده نفر جان باختند.
چند روز پیش، در جدیدترین تقابل با حقوق بشر و حاکمیت قانون، خامنه ای یکی از اعضای “کمیسیون مرگ”، که ۳۰ هزار زندانی سیاسی را در سال ۱۹۸۸ به مرگ محکوم کرد، به عنوان رئیس جدید قوه قضاییه کشور منصوب کرد. ابراهیم رئیسی در اولین اعلامیههای خود اعلام کرد که امنیت مقدم بر همه چیز قرار دارد و قول داد که با هر شکلی از نارضایتی به طور قاطعانه برخورد کند. امنیتی که رئیسی به آن اشاره میکند، البته امنیت ایران نیست، بلکه امنیت رژیم است.
و ما میدانیم که سرکوب و فساد، هر چقدر هم شدید باشد، شجاعت و آرزوهای مردم ایران که خواستار حق آزادی و حکومتی هستند که ارزش امید و رویاهایشان را دارد متوقف نمیکند. و به همین دلیل است که اعتراضات به روش بسیار سازمان یافته و با یک هدف شفاف برای آزاد کردن ایران ادامه داشته است.
ما همچنین میدانیم که ایران رنج عمیق اقتصادی را متحمل میشود. ریال سقوط کرده است. تورم ۷۰ درصد افزایش یافته است.
من فکر میکنم منصفانه است که بگوییم که حسن نیت و حس امیدوارانه کاتالیزور معامله هسته ای با رژیم ایران در آغاز آن بود. تصمیم دولت ترامپ برای بیرون کشیدن ایالات متحده از توافق، در داخل و یا خارج از کشور، بحث برانگیز بود. اما من باید بپرسم: “آیا ممکن است که تهران واقعا شگفت زده شده باشد، با توجه به بی اعتمادی که با سرکوب بی رحمانه رژیم و یا تاریخچه عدم پیرویش یا حمایت مرگبارش از فعالیتهای تروریستی در سراسر جهان صورت گرفته است؟”
فقط به رفتار رژیم در همان زمان که اعتبار و اعتماد واقعی خود را اعلام میکند، نگاه کنید. همانطور که در میسوری میگوییم، “به من نشان بده”. آنها نمیتوانند به من نشان دهند. چه چیزی به ما نشان داده شده است؟ پیگیری شدید توانایی موشکی بالستیک بین قاره ای و میان برد، ادامه تحریک در تنگه هرمز و طیف گسترده ای از فعالیتهای بدخواهانه در فضای مجازی.
وزیر امور خارجه پمپئو در قبال سیاستهای ایالات متحده، از جمله تحریمها، اقداماتی را که من اضافه میکنم کار میکند،
ساده تر از این و عمیق تر نمیتوانست باشد. البته، دستیابی به این دیدگاه عمیقا در دیدگاه و آرزوهای خانم مریم رجوی ریشه دارد. این در کانون برنامه ده ماده ای او برای آینده ایران است. آنها واقعا اصول جفرسونی هستند که هر عضو آزادیخواه نوع بشر میتواند در آغوش بگیرد و هر نوع استبداد از آن بترسد.
بنابراین، فقط برای یادآوری، این برنامه خواستار چه چیزی است و چرا رژیم از آن میترسد؟ من فقط به طور خلاصه آنها را فهرست میکنم، زیرا آنها ارزش فکر کردن دارند.
یک انتخابات آزاد و صادقانه.
دو، کثرت گرایی.
سه، لغو مجازات اعدام.
چهار، جدایی دین و دولت
پنج، برابری زن و مرد
شش، حاکمیت قانون.
هفت، حفاظت از حقوق بشر.
هشت، بازار آزاد
نه همزیستی صلح آمیز
و ده، یک کشور بدون سلاح هسته ای.
بنابراین، دوستان من، این چیزی است که رژیم از آن میترسد. ما در انتظار روز بزرگی هستیم که این ترسها کاملا و به طور کامل عملی شوند.
ایالات متحده و متحدانش نقش مهمی در کمک به شکل دادن به آینده ای آزاد و دموکراتیک دارند که برنامه ده ماده ای خانم رجوی وعده داده است. به این منظور، به اعتقاد من باید روی شش الزام راهبردی تمرکز کنیم.
یک، نگه داشتن یک دید دقیق روی فعالیتهای رژیم در حوزه هسته ای و موشکی.
دو، متمرکز باقی ماندن روی یک نتیجه عادلانه در سوریه – تراژدی انسانی که متاسفانه از اخبار بیرون رفته است. هیچ چیزی نمیتواند تهران را بیشتر از نگه داشتن سوریه به عنوان یک حامی تقویت کند تا نفوذ خود در عراق را تقویت کند.
سه، حمایت از جامعه خلیج فارس در آرمانهای خود برای ایجاد یک اتحاد دفاعی برای بررسی قدرت رژیم و مقابله با گروههای افراطی مسلح اسلامی که از آنها پشتیبانی میکند.
چهار، تجدید روند صلح خاورمیانه.
پنج، اگر چه نه حداقل، حمایت از مردم ایران که تشنه دموکراسی و دولتی شایسته امید و آرزوهای خود هستند.
و شش، آماده سازی برای طرحی برای روز بعد از اینکه رژیم سقوط خواهد کرد. و این چیزی است که من فکر میکنم بسیار مثبت خواهد بود، نه تنها برای مردم ایران، که به طور کامل درک کنند که چه اتفاقی خواهد افتاد. وقتی آن روز میآید، برنامه چیست؟ چه چیزهایی در روز پس از سقوط رژیم صورت خواهد گرفت؟ مردم چه انتظاری میتوانند داشته باشند؟ و همچنین پیام خوبی برای پایتختهای دموکراتیک و دوستان این جنبش در سراسر جهان تحت رهبری خانم رجوی و شورای ملی مقاومت ایران است.
در نهایت، همانطور که رژیم سعی میکند آن را از بین ببرد، تحقق چنین آینده ای محتوم است. این آینده ای است که به آخوندها میگوید: «روزهای شما به شمارش افتاده است» و نه فقط به خاطر محکومیت و عزم ایالات متحده و شرکای جامعه بین المللی در تاکید روی پیروی رژیم ایران از قوانین بین المللی. بلکه روزهای آنها به شمارش افتاده است، زیرا مردم شما از اصرار بر حکومتی که نشان دهنده امید آنها است دست بر نمیدارند.
این آینده ای است که (تحقق آن) به یک اپوزیسیون متحد، اصولی، شجاع و سازمان یافته بستگی دارد، که میتواند قلب و ذهن مردم را لمس کند، و میتواند شور و شوق و اعتقادشان را به ثمر بنشاند که بهار به ایران بازمیگردد – بهاری که به فصل پایدار صلح و رفاه شکوفا میشود.
آن روز زود خواهد آمد، روزی که همه ایرانیان آزادی را در مییابند، زمانی که همه کسانی که مجبور شدند کشور خود را ترک کنند که از آزار و اذیت رها شوند، با هموطنان زن و مرد خود در تهران رژه میروند و بازگشت پیروزمندانه یک ملت بزرگ به جایگاه بر حقش در خانواده ملل را جشن میگیرند.
این آینده ای است که ارزش ایجاد کردن را دارد.
از شما بخاطر حضورتان امروز در اینجا و بخاطر تعهد رساندن صدا و احساساتتان به این آرمان تشکر میکنم. متشکرم.»
ادامه دارد
