با بغض و کین با سازمان ها، محافل و عناصری که همچنان نگران از سقوط این جرثومه فساد و جنایت، بزرگ ترین و فعال و حاضرترین اپوزیسیون یعنی مقاومت سرفراز ایران را در صحنه آشفته سیاسی؛ هدف خود قرار داده اند. ما اینان را مزدور و خائن به ملک و ملت می دانیم. اینان را ننگ ایران و ایرانی و تاریخ خونبارش می دانیم. مسئله مهمی که اذهان را تا حد یأس و حیرت به خود مشغول داشته عدم وحدت حد اقل میان بخش های اپوزیسیون است و نه اپوزیسیون نما ها. هر امری را علت یا عللی ست که نمی توان به صرف میل و علاقه آن را در جهت خواست خود قرار داد و نیز تا علل برطرف نگردد، اوضاع همان است که هست؛ بنابراین در چنین شرایط اسفباری دعوت برای وحدت خود یک ایدآل غیرعلمی و صرفا احساساتی بیش نخواهد بود.
بیشتر بخوانید
