آسیه رخشانی فیلمبرداری که صحنه شلیک قاتلش به خودش را در دوربین خود برای همیشه ثبت کرد
سحرگاه خونین ۱۹ فروردین سال۹۰ که مزدوران خامنهای و مالکی بهقصد قتلعام رزمندگان ارتش آزادیبخش وارد خاک اشرف شدند، آسیه رخشانی یکی از مسئولین فیلمبرداری از صحنههای این جنگ نابرابر بود. او بعد از حمله مزدوران رژیم در ۶ و ۷ مرداد سال۸۸، بارها گفته بود نتوانستیم فیلمهای کاملی از حملات دشمن بگیریم و میتوانستیم صحنههای جنایت مزدوران را خیلی بیشتر از این، به دنیا نشان بدهیم و نسبت به آن ابراز عدم رضایت میکرد. وقتی خودش درصحنه ۱۹ فروردین قرار گرفت، با اشاره به دوربینی که همراه داشت، به دوستانش گفته بود: امروز میخواهم فیلمهایی بگیرم که دستمان برای افشای اینهمه جنایت پر باشد…
آسیه با همین عزم جزم، از همان ابتدا تمام همّ و غماش گرفتن فیلم از صحنه تیراندازی و شقاوت مزدوران بهمنظور افشای هر چه بیشتر جنایات رژیم بود و با این اراده به صحنه رزم رفت تا اسنادی تولید کند که روزی همه آن جانیان را بهپای میز محاکمه بکشاند. او با تمام وجودش برای ثبت چهره مزدورانی که شلیک میکردند، در آن غوغای خون و آتش، بیپروا جلو میرفت.
دریکی از فیلمهایی که در دوربین آسیه ثبتشده، همرزمانش اسم او را فریاد میزنند و میگویند: آسیه مواظب باش مزدوران تو را نشانه گرفتهاند، ولی او فقط به تعهدش فکر میکرد. به اذعان یارانش، بیشترین فیلمها که تیراندازی و نشانهروی مزدوران به سمت رزمندگان در آن روز را نشان میدهد، از فیلمهای دوربین آسیه بهدستآمده که بارها از سیمای آزادی نشان دادهشده است.
یکی از همرزمان آسیه که او هم فیلمبردار بوده است، درجایی گفته است: وقتی شدت تیراندازیها و حمله و هجوم مزدوران به اوج خودش رسیده بود، من بهناچار پشت پناهگاهی رفتم که از تیررس مزدوران درامان باشم، ولی در همین گیرودار متوجه شدم آسیه دوربین به دست در وسط صحنه اینطرف و آنطرف میدود و فیلم میگیرد، از شجاعت و رشادت او یکباره به خودم آمدم و گفتم نباید این صحنهها را از دست بدهم، از پناهگاه پریدم بیرون و شروع به گرفتن فیلم کردم.
برادر دیگری تعریف میکرد: وقتی آسیه تیر خورد و افتاد، دوربینش را بهطرف من پرت کرد و گفت: این را سریع به دست بچهها برسان و بگو که فیلمهای زیادی در آن است… دوربین توسط همین برادر از صحنه خارج شد.
اکثر صحنههای شقاوت کشتار مجاهدین از فیلمهای این دوربین تهیه و تولید و سپس منتشر شد.
در شرایطی که رژیم و عواملش میخواستند مجاهدین را مقصر جلوه داده و همانطور که بعداً مدعی شدند، کشته شدن مجاهدین را به گردن خودشان بیندازند و توطئههای زیادی را برای وارونه جلوه دادن واقعیت برنامهریزی کرده بودند، بیباکی و شجاعت این شیرزن قهرمان و یارانش، واقعیتهای صحنه را بهوضوح نشان داد و عوامل
جنایتکار رژیم مورد شناسایی قرار گرفتند. به امید روزی که همه آنها در برابر دادگاه قرار گیرند.
آری این نگاه آسیه است که از دریچه دوربیناش دمی آسایش برای این جانیان نگذاشته است، چراکه میدانند هرکجا که باشند، عقوبت این دنائت و رذالت خود را یک روز پس خواهند داد.
یاد آسیه قهرمان و شجاع زنده و جاوید است، او که همیشه در مقابل تعهداتش جدی و قیمت دهنده بود و در این زمینه همواره پیشتاز بود. درود بر او و دیگر همرزمان شهیدش در سحرگاه سرخفام 19فروردین و به امید گرفتن انتقام خون پاکشان که پرچم ایستادگی و مقاومت را در اهتزاز نگهداشتهاند.
آسیه کسی است که صحنه شلیک قاتلش به خودش را در دوربین خود برای همیشه ثبت کرد
سحرگاه خونین 19فروردین سال90 که مزدوران خامنهای و مالکی بهقصد قتلعام رزمندگان ارتش آزادیبخش وارد خاک اشرف شدند، آسیه رخشانی یکی از مسئولین فیلمبرداری از صحنههای این جنگ نابرابر بود. او بعد از حمله مزدوران رژیم در ۶ و 7مرداد سال88، بارها گفته بود نتوانستیم فیلمهای کاملی از حملات دشمن بگیریم و میتوانستیم صحنههای جنایت مزدوران را خیلی بیشتر از این، به دنیا نشان بدهیم و نسبت به آن ابراز عدم رضایت میکرد. وقتی خودش درصحنه ۱۹ فروردین قرار گرفت، با اشاره به دوربینی که همراه داشت، به دوستانش گفته بود: امروز میخواهم فیلمهایی بگیرم که دستمان برای افشای اینهمه جنایت پر باشد…
آسیه با همین عزم جزم، از همان ابتدا تمام همّ و غماش گرفتن فیلم از صحنه تیراندازی و شقاوت مزدوران بهمنظور افشای هر چه بیشتر جنایات رژیم بود و با این اراده به صحنه رزم رفت تا اسنادی تولید کند که روزی همه آن جانیان را بهپای میز محاکمه بکشاند. او با تمام وجودش برای ثبت چهره مزدورانی که شلیک میکردند، در آن غوغای خون و آتش، بیپروا جلو میرفت.
دریکی از فیلمهایی که در دوربین آسیه ثبتشده، همرزمانش اسم او را فریاد میزنند و میگویند: آسیه مواظب باش مزدوران تو را نشانه گرفتهاند، ولی او فقط به تعهدش فکر میکرد. به اذعان یارانش، بیشترین فیلمها که تیراندازی و نشانهروی مزدوران به سمت رزمندگان در آن روز را نشان میدهد، از فیلمهای دوربین آسیه بهدستآمده که بارها از سیمای آزادی نشان دادهشده است.
یکی از همرزمان آسیه که او هم فیلمبردار بوده است، درجایی گفته است: وقتی شدت تیراندازیها و حمله و هجوم مزدوران به اوج خودش رسیده بود، من بهناچار پشت پناهگاهی رفتم که از تیررس مزدوران درامان باشم، ولی در همین گیرودار متوجه شدم آسیه دوربین به دست در وسط صحنه اینطرف و آنطرف میدود و فیلم میگیرد، از شجاعت و رشادت او یکباره به خودم آمدم و گفتم نباید این صحنهها را از دست بدهم، از پناهگاه پریدم بیرون و شروع به گرفتن فیلم کردم.
برادر دیگری تعریف میکرد: وقتی آسیه تیر خورد و افتاد، دوربینش را بهطرف من پرت کرد و گفت: این را سریع به دست بچهها برسان و بگو که فیلمهای زیادی در آن است… دوربین توسط همین برادر از صحنه خارج شد.
اکثر صحنههای شقاوت کشتار مجاهدین از فیلمهای این دوربین تهیه و تولید و سپس منتشر شد.
در شرایطی که رژیم و عواملش میخواستند مجاهدین را مقصر جلوه داده و همانطور که بعداً مدعی شدند، کشته شدن مجاهدین را به گردن خودشان بیندازند و توطئههای زیادی را برای وارونه جلوه دادن واقعیت برنامهریزی کرده بودند، بیباکی و شجاعت این شیرزن قهرمان و یارانش، واقعیتهای صحنه را بهوضوح نشان داد و عوامل
جنایتکار رژیم مورد شناسایی قرار گرفتند. به امید روزی که همه آنها در برابر دادگاه قرار گیرند.
آری این نگاه آسیه است که از دریچه دوربیناش دمی آسایش برای این جانیان نگذاشته است، چراکه میدانند هرکجا که باشند، عقوبت این دنائت و رذالت خود را یک روز پس خواهند داد.
یاد آسیه قهرمان و شجاع زنده و جاوید است، او که همیشه در مقابل تعهداتش جدی و قیمت دهنده بود و در این زمینه همواره پیشتاز بود. درود بر او و دیگر همرزمان شهیدش در سحرگاه سرخفام ۱۹ فروردین و به امید گرفتن انتقام خون پاکشان که پرچم ایستادگی و مقاومت را در اهتزاز نگهداشتهاند.
