سوزوگداز وزارت اطلاعات از نقش مجاهدین در شصت و سومین محکومیت نقض حقوق‌بشر در ملل‌متحد

67

مجری:

به دنبال تصویب شصت و سومین قطعنامه محکومیت نقض حقوق‌بشر توسط رژیم در سازمان‌ملل، شاهد سوزوگداز از نقش مجاهدین در سایت‌های وزارت اطلاعات هستیم. از خانم روشنک صمدی خواستیم که دراین‌باره و کم و کیف واکنش‌های رژیم برایمان توضیح بیشتری بدهند.

روشنک صمدی:

همان‌طور که گفتید این آه و ناله‌ها را در سایت‌های وزارت اطلاعات زیاد می‌بینیم. برای نمونه سرکرده هابیلیان که یکی از شعبات وزارت اطلاعات است در همین رابطه درنهایت عجز گفت:

«آیا کسانی که سودای حقوق‌بشر در سردارند و ادعایشان این است که برای بهبود وضعیت حقوق‌بشر تلاش می‌کنند، نبایستی به مقدمات و گزارش‌هایی که سازنده بیانیه‌هایشان هست دقت بیشتری مبذول دارند؟!» (هابیلیان– ۳۰ آبان ۹۵)

منظور او از «گزارش‌هایی که سازنده این بیانیه‌ها» ست، گزارش‌های افشاگرانه مجاهدین و مقاومت ایران است که در ادامه همین را روشن و صریح بیان می‌کند و می‌گوید:

«[مجاهدین]… طبیعی است که با وارونه و اغراق‌آمیز کردن برخی رویدادها، آن را در مقابل دیدگان تنظیم‌کنندگان بیانیه‌های ضد ایرانی قرار دهند»

طبعاً این دژخیم اطلاعاتی نمی‌گوید و هیچ نمونه‌ای ذکر نمی‌کند که مجاهدین در کجا و کدام افشاگری وارونه گزارش کردند؟ کجاها اغراق کردند؟ مثلاً در این‌که طی دو سال اخیر رژیم ۲ هزار نفر را اعدام کرده، واقعیت ندارد و اغراق‌شده است؟ یا این‌که رژیم نوجوان‌ها را اعدام می‌کند، زنان و اقلیت‌ها را سرکوب می‌کند، آیا واقعیت ندارد؟ ولی اگر نمونه و مورد خاصی ذکر می‌کرد و می‌گفت، دستش را می‌شد.

و یا یکی دیگر از سایت‌های وزارت اطلاعات هم خطاب به خانم عاصمه جهانگیر نوشت:

«[مجاهدین] نقض حقوق‌بشر در ایران را … بزرگ می‌کنند» (اینترلینک ۲۷ مهر ۹۵)

یا یکی دیگر از سایت‌های وزارت اطلاعات نوشته است:

«مجاهدین خلق … سعی می‌کنند از ابزار حقوق‌بشر علیه دشمنان و به نفع خود استفاده کنند. به همین منوال حقوق‌بشر تاکنون به نفع [مجاهدین] و بیشتر در راستای اهداف و آرمان‌های… آنان عمل کرده است»

خب می‌بینید که در این موارد هم مثل قبلی، هیچ نمونه‌ای نمی‌گوید و فقط آه و ناله می‌کند که حقوق‌بشر در راستای اهداف و آرمان‌های مجاهدین بوده است، البته اهداف و آرمان‌های مجاهدین خیلی فراتر از چیزی است که مجامع بین‌المللی دفاع از حقوق‌بشر می‌گویند و می‌کنند، اما در همین حد هم که مجاهدین توانستند صدای مردم ایران را به گوش آن‌ها رسانده و وادار کنند رژیم را محکوم نمایند، البته اسباب افتخار است!

مجری:

خب رژیم چه اقداماتی برای ممانعت از تصویب این قطعنامه انجام داد؟

روشنک صمدی:

رژیم علاوه بر کارهای همیشگی در راستای سیاست رشوه به سایر دولت‌ها، تلاش کرد گزارشگران ویژه ملل‌متحد یعنی آقای احمد شهید و جانشین وی خانم عاصمه جهانگیر را تحت تأثیر مجاهدین جلوه بدهد و بی‌اعتبار کند، مثلاً روزنامه «حمایت» رژیم در سوم آبان ماه در سرمقاله‌اش نوشت:

«”احمد شهید”… به‌عنوان گزارشگر ویژه حقوق‌بشر در امور ایران … با رجوع به منابع خارج از ایران ازجمله [مجاهدین]… گزارش حقوق‌بشری علیه ایران منتشر [کرد]».

از طرف دیگر دست‌وپا زدن‌های وزارت بدنام از ابتدای سال ۹۵ شروع شد. فقط از اواخر مهر تا اواسط آبان بیش از ده‌ها نامه از شعبات مختلف وزارت اطلاعات و مأموران و مزدوران آن برای خانم عاصمه فرستاده شد، چند تومار خطاب به بانکی مون و تعداد زیادی تومار و نامه هم برای سایر ارگان‌های حقوق‌بشری فرستاده شد. مضمون مشترک و یکسان همه این نامه‌ها و تومارها حمله به مجاهدین و تلاش برای بی‌اعتبار کردن مجاهدین بود؛ مثلاً این‌که:

«[سازمان مجاهدین] … نه می‌تواند به‌مثابه مدعیان واقعی حقوق‌بشر قلمداد شود و نه گزارشات و حرف‌های آنان را (می‌توان) منطبق بر واقعیت دانست. ازاین‌رو از شما [خانم عاصمه جهانگیر] استدعا دارم در گزارش‌هایتان به حرف‌های تمامی طرف‌های درگیر گوش کرده و آن‌ها را لحاظ کنید». (اینترلینک ۲۷ مهر ۹۵)

اما خب تمام این تلاش‌ها شکست خورد و با صدور شصت و سومین قطعنامه کمیتة سوم مجمع عمومی ملل‌متحد جز رسوایی بیشتر برای رژیم به بار نیاورد.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here