حمید اسدیان: غول قیام و تلواسه های زهرآگین در العطش نبرد

192

درود بر هرکه با من شریک است

در مستیِ من از نور، نورِ پروانه

در شبِ این دهلیز!

محمود درویش

نبرد همیشه لذت‌بخش است. همیشه احیا کننده و امیدساز است. و هرچه به ظهر العطش آن نزدیک‌تر شویم چشم‌انداز روشن‌تر و انسان مبارز قد برافراشته‌تر می‌شود. در این کشاکش است که روابط و مناسبات انسانی از «نو» و «آگاهانه» تعریف و تفسیر می‌شوند. پیوندهای جدید انسانی به وجود می‌آید و انسان جدید خلق می‌شود. در اسطوره معروف گیل‌گمش آمده است که انکیدو همرزم و رفیق سفر گیل گمش به خاتون ریشات می‌گوید:‌ «مادر! من در نبرد برادر خویش را یافتم».بیشتر بخوانید لینک به منبع اصلی

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here