جشن سده از جشنهای ایرانیان باستان

118
Celebrion-min

جشن «سده» یکی از بزرگترین جشنهای ایرانیان باستان است که آن را در دهم بهمن ماه, یعنی ۱۰۰ روز پس از آغاز زمستان که در ایران باستان از اول آبان شروع میشد، جشن می‌گرفتند. فردوسی در شاهنامه، «سده» را جشن پیدایش آتش می‌داند. وی در نخستین فراز شاهنامه، سه جشن بزرگ را توصیف می‌کند که به ترتیب ورودشان به شاهنامه، عبارتند از:‌ «سده»، «نوروز» و «مهرگان».

 جشن «سده» را هوشنگ، پسر سیامک ، به‌مناسبت دستیابی به آتش ترتیب می‌دهد. «نوروز»، جشن آغاز سال است که آن را جمشید بر پا می‌دارد و  «مهرگان»، جشن پیروزی مردم بر ضحاک ماردوش است که توسط فریدون برپا داشته می‌شود. به این ترتیب علت وجودی هر سه جشن  پیروزی انسان بر طبیعت یا حاکم جبار است.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here