بیانیه اکثریت پارلمان ایتالیا در حمایت از جنبش دادخواهی قتل‌عام ۶۷

200

در آستانه گردهمایی بزرگ مقاومت در پاریس، اکثریت پارلمان ایتالیا طی بیانیه‌ای به محاکمه و مجازات مسئولان قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷به فرمان خمینی به‌مثابه جنایت علیه بشریت فراخوان دادند.

بیانیه اکثریت پارلمان ایتالیا از جمله به امضاء نایب‌رئیس پارلمان، ۵معاون وزیر دولت ایتالیا، چهار وزیر پیشین این کشور، دو تن از دبیرکلهای احزاب ایتالیایی حاضر در پارلمان و دهها رئیس و نایب‌رئیس کمیسیونهای مختلف پارلمان ایتالیا رسیده است.

اسامی شماری از امضاء کنندگان این بیانیه عبارتند از:

مائوریتزیو لوپی وزیر پیشین حمل و نقل،

باربارا پولاسترینی وزیر پیشین زنان

استفانیا پرستیجاکومو وزیر پیشین محیط‌زیست،

جانفرانکو روتوندی وزیر پیشین برنامه‌ریزی،

لوئیجی دی مائیو، نایب‌رئیس پارلمان ایتالیا

سیمونه بالدلی، 

استفانو دامبروزو، 

فردیناندو ادورناتو، 

کاترینا پز،

داویده کاپارینی، 

جولیو چزاره سوتانلی ازاعضای هیأت‌رئیسه پارلمان ایتالیا

فرانچسکو بوچا رئیس کمیسیون بودجه،

مائوریتزیو برناردو رئیس کمیسیون مالی،

گولیه لمو اپیفانی رئیس کمیسیون فعالیتهای تولیدی،

لوکا سانی رئیس کمیسیون کشاورزی

در بیانیه اکثریت پارلمان ایتالیا آمده است:

به‌تازگی هم‌زمان با تشدید روند اعدام‌های خودسرانه در ایران، جزییات جدیدی از قتل‌عام ۳۰هزار زندانی سیاسی در سال۱۳۶۷ فاش شده که جامعه ایران را در شوک فرو برده است.

افشای نوار صوتی ۲۴مرداد ۱۳۶۷ از جلسه آیت‌الله منتظری جانشین وقت خمینی با ۴مقام قضایی و اطلاعاتی مسئول اجرای قتل‌عام در تهران، حقایق تکان‌دهنده‌یی را از بزرگترین کشتار زندانیان سیاسی بعد از جنگ جهانی دوم برملا می‌کند.

یکی از این ۴نفر که زندانیان به آنها (اعضای) هیأت مرگ لقب داده بودند، مصطفی پورمحمدی وزیر فعلی دادگستری روحانی، دیگری رئیس دادگاه قضات و سومی تا چند ماه پیش دادستان کل بود و اخیراً از سوی خامنه‌ای به‌عنوان رئیس یکی از بزرگ‌ترین مؤسسات اقتصادی و سیاسی حکومت منصوب شد و از او به‌عنوان کاندیدای ولی‌فقیه بعدی رژیم نام برده می‌شود.

به گفته معاون سابق وزارت اطلاعات (رژیم)، ۳۳۷۰۰زندانی سیاسی در قتل‌عام (۶۷) اعدام شدند. این قتل‌عام بر اساس فتوای خمینی در تیر ماه ۱۳۶۷ صورت گرفت که اعلام کرد: «همه کسانی که در زندانهای سراسر کشور هستند و هنوز از مجاهدین حمایت می‌کنند محکوم به اعدامند». خمینی در پاسخ به سؤالات قاضی‌القضات خود مجدداً نوشت: «هر کس در هر مرحله از محکومیت خود و در هر کجا اگر از مجاهدین حمایت کند، باید اعدام شود. دشمنان اسلام باید فوراً نابود شوند». آیت‌الله منتظری در سه نامه اعتراضی به خمینی و هیأت مرگ نوشت: «کشتار هزاران نفر طی چند روز» نتیجه معکوس خواهد داد. مجاهدین یک ایده و یک فکر هستند و با کشتن تقویت خواهند شد.

بسیاری از اعدام‌شدگان، قبلاً به زندان محکوم شده و دوره محکومیت خود را می‌گذراندند و یا حتی آن‌را به‌اتمام رسانده بودند. بسیاری از اعدام‌شدگان، زندانیان آزاد شده و خانواده‌های مجاهدین بودند که به‌دنبال فتوای خمینی دستگیر شدند. در تهران و مراکز استانها و بسیاری از شهرها (در مجموع بیش از ۷۰شهر) هیأت‌های مرگ تشکیل شد. عفو بین‌الملل، و بسیاری ارگانهای بین‌المللی مدافع حقوق‌بشر این قتل‌عام را به‌عنوان جنایت علیه بشریت اعلام کرده‌اند.

سکوت در مقابل این کشتار وحشتناک و مصونیت عاملان که هم‌اکنون عالی‌ترین مقامات سیاسی و امنیتی و قضایی را دارند، عملاً آنها را به ادامه جنایت تشویق می‌کند.

از این‌رو از دولت ایتالیا می‌خواهیم:

اولاً قتل‌عام ۱۳۶۷ را قویاً محکوم کرده و هر گونه رابطه با رژیم ایران را به توقف اعدامها مشروط کند.

ثانیاً از کمیسر عالی و شورای حقوق‌بشر و مجمع عمومی و شورای امنیت ملل‌متحد بخواهند، تحقیقات در مورد این جنایت عظیم را در دستور کار قرار بدهند و عاملان و آمران آن‌را در برابر عدالت قرار دهند.

Print Friendly, PDF & Email

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here