هفتم ذیحجه شهادت پنجمین پیشوای تشیع انقلابی شکافندة علوم زمان، خصم مرتجعان و جباران امام محمد باقر (ع)

57
امام محمد باقر علیه السلام،باقرالعلوم،پنجمین پرچمدار اسلام مردم گرای انقلابی در ۷ذیحجه سال ۱۱۴هجری در ۵۷ سالگی به دستورهشام خلیفه ستمگر اموی، در مدینه به شهادت رسید.
محمد بن علی، فرزند امام سجاد، که در سال ۵۷ هجری قمری تولد یافت، در سه سالگی همراه با خاندان جد بزگورارش سید الشهدا امام حسین علیه السلام، بهدشت کربلا رفت و فروغ جاویدان عاشورای حسینی و لحظه لحظة رنجهای اسارت و زندان و پایداری کاروان اسیران دربرابر ستم وجباریت یزیدی را که با پرچمداری زینب کبری رقم خورد، تجربه کرد.
۳۷ ساله بودکه پس ازشهادت امام زین العابدین علیه السلام، رهبری جنبش را در یکی از پیچیده‌ترین و پرفتنه‌ترین دورانها عهده دار شد.
از سخنان امام باقر علیهالسلام است که: «سخن پاک راازهرکسی که می‌گوید،فراگیرید،زیرااین کلام خداست که”بشارت ده به آن بندگانم که به سخن گوش فرامی‌دهند و سپس ازبهترین آن پیروی می‌کنند،آنانندکه خدا آنها را هدایت کرده وآنانندکه ژرف اندیشانند و به روح و جوهرکلام را ه میبرند».
هم چنین ازکلام آن حضرت است که لافضیلهَ کالجهاد و لاجهاد ک مجاهدهِ الهوی، هیچ فضیلتی برابر با فضیلت جهاد نیست و هیچ جهادی اهمیت مبارزه با هوای نفس را ندارد.
خلیفه اموی هشام‌بن عبدالملک که خود را از جانب جنبشی که تحت هدایت امام باقر پیوسته گسترش می یافت، در خطر می‌دید، سرانجام طی توطئه‌یی جنایتکارانه توسط والی خود در مدینه، آن حضرت را مسموم کرد و به شهادت رساند.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here